Πένθος στο βόλεϊ: «Έφυγε» η Ελένη Ζέτου

Πένθος στο βόλεϊ: «Έφυγε» η Ελένη Ζέτου

Λίγες ημέρες μετά την απώλεια του Γιώργου Σαμαρά το ελληνικό βόλεϊ πενθεί το χαμό μιας ακόμα μεγάλης δόξας του. Η Ελένη Ζέτου «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών μετά από άνιση μάχη που έδωσε με τον καρκίνο. Θεωρείται μία από τις καλύτερες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών. Το 1977 σε ηλικία 21 ετών αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς.

Αφήνει πίσω της έναν γιο και μία κόρη, επίσης βολεϊμπολίστρια, την Φερενίκη Μουντάκη που αγωνίζονταν ακραία και έκλεισε την καριέρα της στον Α.Ο.Θήρας.

Συγκλονισμένος ο Κώστας Χαριτωνίδης είπε: «Έχω σοκαριστεί. Μόλις το έμαθα. Ξέρω πως πάλευε με την αρρώστια. Υπήρξε αθλήτρια μου στον Άρη. Τεράστια αθλήτρια και σπουδαία προσωπικότητα που πρόσφερε πολλά και ως προπονήτρια».
Από το μήκος στη σφαιροβολία και το βόλεϊ

Η Ζέτου ξεκίνησε τον αθλητισμό από την παιδική της ηλικία, αγωνιζόμενη στο άλμα εις μήκος και την σφαιροβολία στην ομάδα του Ηρακλή.

Στην συνέχεια, ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση και κυρίως με την πετοσφαίριση, όταν το 1972 εντάχθηκε στο κλιμάκιο της Βορείου Ελλάδος. Παράλληλα, το 1972 σε ηλικία 16 ετών υπέγραψε δελτίο στον Άρη, του οποίου διετέλεσε αρχηγός μέχρι το 1985. Με την ομάδα των “κίτρινων” έπαιξε δύο φορές στο κύπελλο Συνομοσπονδίας και παρέμεινε στην πρώτη τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος για έντεκα συνεχόμενες χρονιές.

Το 1973, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Ελλάδας, της οποίας υπήρξε βασικό μέλος μέχρι το 1977, όταν η ελληνική εθνική ομάδα σταμάτησε την λειτουργία της. Επανήλθε το 1982, συνεχίζοντας μέχρι το 1984.

Το 1977, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς και παράλληλα πήρε το πτυχίο της από την γυμναστική ακαδημία Θεσσαλονίκης.

Μέχρι το 1983, εργάστηκε ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής σε ιδιωτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης, πριν διοριστεί στην δημόσια εκπαίδευση. Από το 1985 ως το 2001 δίδασκε πετοσφαίριση στο ΤΕΦΑΑ, ενώ στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 υπήρξε προπονήτρια του κλιμακίου κορασίδων της Βόρειας Ελλάδας.

Από το 1988 ως το 1998, υπήρξε προπονήτρια της ομάδας του ΠΑΟ Διοικητηρίου, πριν αναλάβει την εθνική Ελλάδος νεανίδων και κορασίδων για έναν χρόνο. Από το 1999 και έπειτα υπήρξε προπονήτρια της ομάδας γυναικών και κορασίδων του Εαρινού Καλαμαριάς, ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε αναλάβει την θέση του Γενικού Γραμματέα του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Πετοσφαίρισης.

Είχε συμμετάσχει σε πέντε συλλογικά έργα πάνω στην φυσική αγωγή και την πετοσφαίριση, ενώ έγραψε και το βιβλίο “Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση”, το οποίο εκδόθηκε το 2011.

Από το καλοκαίρι του 2015, έως το καλοκαίρι του 2016 ήταν προπονήτρια των ακαδημιών του Αίαντα Ευόσμου.

Στην ακαδημαϊκή της πορεία, εξελέγη μέλος ΔΕΠ στο ΤΕΦΑΑ του ΔΠΘ και προάχθηκε στην βαθμίδα της τακτικής καθηγήτριας.

ΠΗΓΗ : https://volleynews.gr